***

ktoś gdzieś daleko
szkicuje Twoje marzenia
wypełnij je kolorami

jakie to ładne
...
może to tam
powinien kończyć się
wiersz o miłości
...
na krawędzi jedwabiu
w tajemnicy słów

(2016)

Pogłos

pierwsze miesiące nowego roku oprócz dobrych nowin przyniosły zakaz lotów ćwiczebnych ptaki które usłuchały przeginają teraz swoim ciężarem niestężałe gałązki klonu
 roztopiły też ludzi z metalu innych bardziej opornych umieściły w domach spokojnej starości by tam w s-pokoju dokończyć swego dzieła
 już pojawiły się w garażach nowe samochody zaczęły remontować domy planować urlopy
 a to dopiero początek zacierania rąk

w ubiegłym o tej porze małpy gromiły tygrysy
skutecznie

(2016)

naciskam ikonę kosz i przywracam do życia

 grafomańskie zapiski

są jakie były

niczego nie zyskały

na niczym nie straciły

(2019)

Pokątna

rozpięta
rozgięta
niczym bransoletka
której zabrakło z długości
albo poetka w rogu tapczanu
w białej koszuli do połowy ud wychodzi do ogrodu
i przemierza przestrzeń
tę niewielką
między nią a porankiem
Dnieje
więc szybko
nim rozproszą ją głosy
z resztek nocy układa wiersz
o lewej stronie
literki "M"

(2017)

***

pierwszy motyl był bardzo żółty
a po wewnętrznej stronie skrzydeł
nawet seledynowy

(wiosna`19)

***(taką poezję lubię...)

Taką poezję lubię,
bez patosu, bez stawania na palcach
by sięgnąć wyżej. Wrócę tu jeszcze.

Na nadgarstkach zapach Poison girl Diora
parzonej kawy i Sasnala zieleni. (On
podsłuchał mój kolor i przez odcień odmienił!)
Nie odczarowujmy poezji
Nie gódźmy się na odczarowaną poezję
Co nam pozostanie
jeśli odczarujemy poezję

(marzec 2019)

To powinno z wnętrza wynikać

i nie znikać tak nagle.
(Taka dziwność.)* Zachwyca mnie,
uczy mnie
marzeń na nowo. Składam.
W palcach pierwszy
z tysiąca żurawi, czaple z długimi szyjami,
*żyrafy
śpią tylko
półtorej godziny
w ciągu dnia.

(luty 2019)

miejsce: okolice Olsztyna, wrzesień, 2018

Poetki

żony
matki
kochanki

to wątrobie
to sercu
to nerkom

wygadują się
w prostych słowach
tak pięknie

że aż czuję
realny ból

(2017)

***

wchodzę na historię

a tam
Zatopiona osada
i
Nasz dom

Fly me to the moon!

Büsum, sierpień, 2017

***

cień równał się człowiekowi
człowiek cieniowi tak
że nie wiadomo już było
co właściwie jest czym

(2016)

Konstrukcje

czyjś głos:

karci mnie za dosłowność
i wskazuje fotel
z którego nóg sypią się trociny

nie pomaga upychanie ich z powrotem
owijanie nóg materią

sypią się i sypią -

(2016)

Co słychać?

Cisza,
słyszę ciszę.
(To taki kojący dźwięk.) Cieszę się nią,
chłonę ją, wsłuchuję się w nią
...
Co słyszę? Ciszę.
Z jakiś powodów czuję,
że powinnam być cicho.

(marzec 2019)

***

rano dotykam ramion
ale pamiętam jedynie fragmenty snu:
dwie małe sowy w gałęziach żywopłotu
trzy wersy

(2015)

Zielony zamek

ciszę przerwał

ptaka nakarmił
rybę wypuścił
jezioro nazwał

ją
jak prosiła
ze sobą zabrał

tam
gdzie wilki wyją
i cisza dzwoni

(2015)

https://www.youtube.com/watch?v=TKoZM14BauM&t=234s

Anioł dla M

nie widzę cię
nie słyszę
nie mogę cię dotknąć
...
a wiem
ze jesteś

(2015)